Leczenie jest trudne, zwłaszcza w przypadku bliznowców, które ciężko poddają się zmniejszaniu, a usunięte chirurgicznie powracają, przybierając jeszcze większy rozmiar. Wybór metody leczenia zależy od dokładnej oceny klinicznej. W wypadku blizn przerosłych wycięcie chirurgiczne daje niezłe efekty, zazwyczaj dzięki zmianie stopnia napięcia skóry w zasięgu blizny. W wyborze metody pomocny jest wywiad odnośnie czasu pojawienia się zmiany.





Rozwijają się one w relatywnie krótkim czasie od chwili uszkodzenia skóry i 4-8 tygodni od epitelializacji i nie przekraczają granicy rany. Mogą się cofać, choć odnotowane są przypadki ich dalszego wzrostu i utrzymywania w przebiegu życia. Rozmiar keloidów, twardych guzów włóknistych zazwyczaj przekracza granice rany i konieczne może być stosowanie akcesoriów takich, jak opatrunki silikonowe. Keloidy tworzyć się mogą nawet samoistnie, częściej jednak pojawiają się w wyniku większego urazu termicznego, mechanicznego, na skutek oparzeń, zabiegu chirurgicznego czy dermabrazji.

Predysponowana jest przede wszystkim skóra górnej części klatki piersiowej, kończyn górnych i dolne 2/3 twarzy. Leczenie blizn dzięlimy ogólnie na chirurgiczne i niechirurgiczne, ciężko jednak wskazać najlepsze metody.Ze względu na większą urazowość, na występowanie blizn wyjątkowo narażone są dzieci, których skóra jest fizjologicznie lepiej napięta, Botox więcej kolagenu, dlatego powstałe blizny są zaczerwienione, zgrubiałe i swędzące. puszczanie muzyki teamspeak 2 skrypty counter-strike Hostessa niezwruszona niespodziewanie oznajmia blaszane kostki.